W Polsce funkcjonuje kilka nakładających się systemów prawnej ochrony terenów leśnych. Każdy z nich ma inną podstawę prawną, inny zakres ograniczeń i inne cele. Rozróżnienie między parkiem narodowym, rezerwatem przyrody a obszarem Natura 2000 ma praktyczne znaczenie zarówno dla turystów, jak i dla zarządców lasów.

Parki narodowe z dominującym udziałem lasów

Polska ma 23 parki narodowe, z których większość posiada znaczące powierzchnie leśne. Do parków o wyraźnie leśnym charakterze należą:

Białowieski Park Narodowy

Jeden z najstarszych parków w Europie Środkowej, wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO w 1979 roku. Obejmuje 10 517 ha, z czego blisko 5 000 ha stanowi obszar ochrony ścisłej – jedynego w Polsce fragmentu nizinnego lasu pierwotnego z naturalnymi procesami ekologicznymi. Park jest miejscem bytowania wolnego stada żubrów (Bison bonasus), którego liczebność w Puszczy Białowieskiej wynosi obecnie około 900 osobników.

Kampinoski Park Narodowy

Największy park narodowy w Polsce pod względem powierzchni obszarów leśnych zlokalizowany w bezpośrednim sąsiedztwie aglomeracji – 37 km od centrum Warszawy. Obejmuje 38 544 ha i charakteryzuje się mozaiką borów sosnowych, łęgów i torfowisk. Przez park przebiega kilkadziesiąt szlaków pieszych, w tym fragmenty długodystansowego szlaku im. Henryka Brodatego.

Roztoczański Park Narodowy

Park na pograniczu Lubelszczyzny i Podkarpacia, obejmujący 8 482 ha lasów bukowych i jodłowych Roztocza Środkowego. Wyróżnia się jednym z najwyższych wskaźników naturalności drzewostanów wśród polskich parków narodowych. Na terenie parku żyją tarpany roztoczańskie – koniki polskie hodowane od lat 80. XX wieku w warunkach półdzikich.

Kampinoski Park Narodowy wiosną – las sosnowy z podszyciem
Kampinoski Park Narodowy, kwiecień. Fot. Wikimedia Commons / CC BY-SA

Rezerwaty przyrody o charakterze leśnym

Polska ma ponad 1 500 rezerwatów przyrody, z których blisko 800 to rezerwaty leśne lub częściowo leśne. Rezerwat przyrody nie jest tym samym co park narodowy – jego celem jest ochrona konkretnego elementu przyrody lub procesu ekologicznego, nie ochrona całego ekosystemu.

Typy rezerwatów leśnych najczęściej spotykane w Polsce:

  • Rezerwaty starodrzewu – chroniące fragmenty lasów z drzewami powyżej 200 lat (np. Rezerwat Lasy Naturalne Puszczy Białowieskiej)
  • Rezerwaty łęgowe – chroniące lasy w dolinach rzek z typową florą łęgową (jesion, olsza, wiąz)
  • Rezerwaty torfowiskowe z udziałem lasu – bory na torfowiskach z bagnem zwyczajnym, modrzewnicą i rosiczką
  • Rezerwaty ochrony gatunkowej – nastawione na konkretny gatunek, np. rezerwaty dla cisów (Taxus baccata) lub jarząbu brekinii (Sorbus torminalis)
Wejście na teren rezerwatu przyrody bez wyznaczonego szlaku jest co do zasady zabronioneule. Wyjątki stanowią rezerwaty z wyznaczonymi ścieżkami naukowymi lub edukacyjnymi, które zarządzający może otworzyć na podstawie planu ochrony.

Natura 2000 w polskich lasach

Sieć Natura 2000 to europejski system ochrony przyrody oparty na dwóch dyrektywach UE: Dyrektywie Ptasiej (79/409/EWG) i Dyrektywie Siedliskowej (92/43/EWG). W Polsce funkcjonuje ponad 840 obszarów Natura 2000, zajmując około 20% powierzchni kraju.

Natura 2000 nie zakazuje prowadzenia gospodarki leśnej ani turystyki. Wymaga natomiast, aby żadne działanie nie pogarszało stanu ochrony siedlisk i gatunków, dla których obszar został wyznaczony. W praktyce oznacza to konieczność oceny oddziaływania na środowisko przed planowanymi wyrębami w obszarach Natura 2000.

Typy siedlisk leśnych chronionych przez Naturę 2000 w Polsce

  • 9170 – Grąd środkowoeuropejski i subkontynentalny
  • 9190 – Kwaśne dąbrowy (Quercion robori-petraeae)
  • 91D0 – Bory i lasy bagienne
  • 91E0 – Łęgi wierzbowe, topolowe, olszowe i jesionowe
  • 91F0 – Łęgowe lasy dębowo-wiązowo-jesionowe
  • 91I0 – Świetlista dąbrowa

Lasy ochronne – kategoria często pomijana

W ramach Lasów Państwowych funkcjonuje kategoria lasów ochronnych, która obejmuje blisko 3,2 mln ha – ponad 35% wszystkich lasów w Polsce. Lasy ochronne to nie obszary wyłączone z użytkowania, lecz lasy, w których funkcje ochronne mają pierwszeństwo przed produkcyjnymi. Do kategorii ochronnych należą m.in.:

  • Lasy wodochronne – chroniące zlewnie rzek i ujęcia wód pitnych
  • Lasy glebochronne – zapobiegające erozji na stokach i wydmach
  • Lasy w strefach ochronnych miast – dostarczające mieszkańcom aglomeracji czystego powietrza
  • Ostoje zwierząt podlegających ochronie gatunkowej

Ochrona drzew poza lasami – pomniki przyrody

Polska ma zarejestrowanych ponad 34 000 pomników przyrody, z czego zdecydowaną większość stanowią pojedyncze drzewa lub grupy drzew. Do najliczniej reprezentowanych gatunków wśród pomników należą dęby szypułkowe (Quercus robur), lipy drobnolistne (Tilia cordata) i cisy (Taxus baccata).

Rejestr pomników przyrody prowadzony jest przez Generalną Dyrekcję Ochrony Środowiska i jest dostępny online jako baza danych CRFOP. Wyszukiwarka pozwala filtrować obiekty według województwa, gminy i gatunku.

Perspektywy – lasy prywatne a ochrona przyrody

Około 19% lasów w Polsce to lasy prywatne. Ich ochrona prawna jest słabsza niż lasów Skarbu Państwa. Ustawa o lasach nakłada na właścicieli obowiązek prowadzenia trwałej i zrównoważonej gospodarki, jednak kontrola jest rzadka. Organizacje przyrodnicze wskazują, że właśnie lasy prywatne są najczęstszym miejscem nielegalnych wycinek i porzucania odpadów. Postuluje się m.in. rozszerzenie systemu płatności za usługi ekosystemowe dla prywatnych właścicieli lasów jako zachętę ekonomiczną do ich ochrony.